To, gdzie stawiasz słup i jak daleko wydłużasz belkę, decyduje o trwałości budynku. Nodaform sam oblicza obciążenie słupów i belek, które umieszczasz na rzucie; niewystarczający element zaznacza na rzucie na czerwono, podaje przyczynę i pokazuje, co zrobić.
Odporność budynku na trzęsienia ziemi i upływ czasu zależy w dużej mierze od tego, gdzie stoją słupy, jakie rozpiętości pokonują belki i czy układ jest zrównoważony w obu kierunkach. Te decyzje zapadają podczas rysowania szkicu rzutu, zanim do projektu włączy się inżynier. Jeśli słup usunięty, by powiększyć salon, albo słupy ustawione w jednym kierunku zostaną zauważone później, rzut trzeba zmieniać od nowa; jeśli nikt ich nie zauważy, budynek pozostaje słaby.
Turcja to kraj zagrożony trzęsieniami ziemi. Dlatego wspólne myślenie o szkicu architektonicznym i konstrukcji nośnej nie jest wyborem, lecz koniecznością. Wstępna kontrola konstrukcji przenosi to myślenie do samego rysunku: w chwili, gdy przesuwasz lub usuwasz element albo zmieniasz jego wymiary, widzisz wynik.
Obciążenie przechodzi ze stropu na belkę, z belki na słup, a ze słupa na fundament. Kontrola śledzi tę drogę i pokazuje, gdzie się przerywa lub jest przeciążona.
Każdy słup przenosi swoją część obciążenia z otaczającego stropu i z wyższych kondygnacji. To obciążenie porównuje się z nośnością przekroju; sprawdzane są też minimalne wymiary słupa (bok 30 cm, pole 750 cm²).
Słupy dzielą belkę na przęsła; część z wolnym końcem liczona jest jako wspornik. Zginanie, ścinanie i ugięcie sprawdzane są osobno; dodawane jest też obciążenie od opartej na niej belki drugorzędnej.
Mierzona jest rozpiętość stropu między belkami, określa się, czy pracuje jedno- czy dwukierunkowo, i wyznacza wymaganą grubość. Obciążenie od posadzki dodawane jest zależnie od pomieszczenia (parkiet, płytki ceramiczne, marmur); balkon sprawdzany jest osobno jako płyta wspornikowa.
Słup na wyższej kondygnacji bez kontynuacji poniżej, węzeł belek bez słupa pod spodem, ściana oparta na stropie bez belki: każde miejsce, w którym obciążenie nie może dojść do fundamentu, pojawia się jako osobna uwaga.
Środek masy i środek sztywności są zaznaczone na rzucie; im bardziej się od siebie oddalają, tym mocniej budynek skręca się podczas trzęsienia ziemi. Słupy zwrócone wszystkie w tę samą stronę również osłabiają jeden kierunek; mierzone są oba zjawiska.
Siła sejsmiczna jest z grubsza szacowana na podstawie ciężaru i wysokości budynku i porównywana z tym, co mogą przenieść słupy parteru. Jeśli liczba lub przekrój słupów są niewystarczające, ostrzega wcześnie.
Po naciśnięciu przycisku „Pokaż wyniki konstrukcyjne” rzut zmienia się w arkusz kontrolny. Słupy i belki są kolorowane według stopnia wykorzystania, a na nich widnieje procent. Pole obciążenia każdego słupa jest oddzielone linią przerywaną; zaznaczone są środki masy i sztywności.
Słup rysowany jest jako wypełniony z krzyżem, belka jako jasny pas z przerywanymi krawędziami; na pierwszy rzut oka odróżniają się od ścian i od siebie nawzajem. W widoku 3D belki również mają inny odcień niż słupy.
W kroku Bryła wybierz z grupy Konstrukcja narzędzia Słup (C) i Belka (B). Słup przyciąga się do narożników ścian, belka do środków słupów; ich przekroje zmieniasz dowolnie w prawym panelu. Przy kopiowaniu kondygnacji kopiowane są też elementy konstrukcyjne.
Naciśnij przycisk na dole panelu Bryła. Ocena, najbardziej obciążony słup i belka oraz wskaźniki skręcania i sejsmiczny pojawiają się w panelu; kolory i procenty na rzucie. Gdy przesuniesz słup lub usuniesz belkę, wynik zmienia się natychmiast.
Lista uwag zawiera też sugestie: „postaw pod nim słup”, „dodaj belkę pośrednią”, „obróć słupy o 90°”. Z każdą poprawką ocena rośnie. Gdy wszystko gotowe, wydrukuj tabele i wzory przyciskiem „Raport z obliczeń obciążeń” i idź na spotkanie z inżynierem z kompletem materiałów.
To narzędzie pomaga zadać właściwe pytanie na początku projektowania; nie ma ostatniego słowa. Bezpieczeństwo budynku zależy też od zbrojenia, fundamentów, gruntu i jakości wykonania, a obliczyć je i podpisać może wyłącznie uprawniony inżynier budownictwa. Do uzyskania pozwolenia na budowę i do realizacji projekt konstrukcyjny jest obowiązkowy.
Nodaform nie ukrywa tego ograniczenia: każde założenie i każdy wzór, których używa, są jasno opisane w sekcji „Metoda” raportu. Wyniki uproszczono tak, by pozostawały po bezpiecznej stronie; zielony element nie oznacza „obliczenia niepotrzebne”, a czerwonym elementem trzeba się zająć zawsze.
Słupy i belki można rysować, ustawiać ich przekroje i oglądać je w 3D. Wyniki konstrukcyjne, kolorowy rzut i raport są zablokowane.
Pełna wstępna kontrola konstrukcji: ocena, kolorowy rzut, lista uwag, ustawienia założeń i raport obliczeń obciążeń do druku.
Pełna wstępna kontrola konstrukcji w tym samym projekcie co eksport DXF, nieograniczona liczba arkuszy i współpraca z planu Pro.
Pełna wstępna kontrola konstrukcji razem z symulacją napięcia i obciążeń, BIM i wykrywaniem kolizji słupów z instalacjami.
Nie. Kontrola wstępna sprawdza ogólny układ konstrukcji nośnej na początku projektowania: czy słup wystarczy, czy rozpiętość nie jest za duża, czy strop nie jest za cienki. Nie oblicza zbrojenia, fundamentów ani gruntu. Do uzyskania pozwolenia na budowę i do realizacji obowiązkowy jest projekt konstrukcyjny przygotowany przez uprawnionego inżyniera budownictwa.
Limit obciążenia osiowego słupa, minimalne wymiary słupów i belek oraz obciążenie sejsmiczne opierają się na TBDY 2018 (tureckie przepisy sejsmiczne); grubość stropu oraz limity ścinania i zginania belek na TS 500; obciążenia użytkowe na TS 498. Każdy użyty wzór jest podany w sekcji Metoda raportu.
Zaczyna się od 100 punktów i spada w zależności od rodzaju uwagi: najwięcej odejmują niewystarczający słup, belka bez podparcia lub niepodparty strop, mniej wartości graniczne. Elementy ostrzegające z tej samej przyczyny liczą się jako jedna grupa, więc pojedyncze błędne założenie nie wyzeruje oceny samo. System z uwagą o niewystarczającym elemencie otrzymuje najwyżej C.
Belka dzieli rozpiętość stropu i przenosi ścianę nad sobą. Po jej usunięciu strop musi pokonać większą rozpiętość, wymagana grubość rośnie, obciążenie sąsiednich belek się zwiększa, a ściana opiera się bezpośrednio na stropie. Każda z tych zmian pojawia się osobno na liście uwag.
Tak. Klasę betonu (C20–C35), grubość stropu, przeznaczenie (mieszkalne, biuro/szkoła, handel/magazyn) i zagrożenie sejsmiczne wybiera się w panelu; wysokość kondygnacji pochodzi z ustawień 3D. Gdy je zmienisz, wyniki od razu się odświeżają i są zapisywane razem z projektem.
Tak. Posadzka każdego pomieszczenia (panele laminowane, parkiet lity, płytki ceramiczne, marmur, wykładzina, żywica epoksydowa) razem z wylewką i tynkiem sufitowym obciąża strop poniżej; obciążenia od posadzek są pokazane kolorami w osobnym widoku rzutu. Balkon sprawdzany jest jako płyta wspornikowa: obciążenie użytkowe 5 kN/m² wg TS 498, obciążenie balustrady, grubość co najmniej ℓ/12 wg TS 500 i belka wzdłuż krawędzi podparcia. W kontenerach zamiast kontroli żelbetu sprawdzane są wyrównanie narożników przy ustawianiu jeden na drugim, wystające końce i otwory w ścianach bocznych.
W planach Plus, Pro i Ultimate. W planie Free można rysować słupy i belki i oglądać je w 3D; kontrolę, kolorowy rzut i raport odblokowuje Plus.
Załóż darmowe konto i narysuj swój rzut oraz słupy. Z planem Plus ten sam rzut zostanie sprawdzony jednym kliknięciem, a słabe punkty zaznaczone na czerwono.